Wiadomości branżowe
Dom / Wiadomości / Wiadomości branżowe / Środek usztywniający do tkanin: dlaczego odzież robocza z bawełny diagonalnej traci właściwości po pięciu praniach
Fabryka odzieży roboczej przepuszcza 60 000 metrów bawełnianego diagonalu o gramaturze 240 g/m² przez kąpiel usztywniającą o gramaturze 60 g/l, pobiera ze stenter dokładnie taką dłoń, jaką chce, a następnie obserwuje, jak końcówki kołnierzyków wiotczą po pięciu domowych praniach później. Ponowne uruchomienie kosztuje znacznie więcej niż kiedykolwiek kosztowała chemia.
Ta przerwa między napinaczem a piątym myciem klienta powoduje, że zespoły wykańczające tracą pieniądze i zwykle sprowadza się to do dwóch decyzji: która chemia trafia do kąpieli i jaka jej część pozostaje związana z włóknem po wysuszeniu i utwardzeniu.
Środek usztywniający do tkanin to preparat wykańczający, który osadza warstwę polimerową lub lekko usieciowaną siatkę na włóknach i pomiędzy nimi, dzięki czemu przędza jest odporna na zginanie, a tkanina zachowuje kształt zamiast się drapować.
Pracę wykonują dwa mechanizmy. Termoplastyczne środki błonotwórcze po wyschnięciu tworzą ciągłą warstwę, która łączy ze sobą punkty styku włókien, tak właśnie zachowują się kopolimery octanu winylu i dyspersje poliuretanowe. Żywice sieciujące, zwykle na bazie melaminy lub mocznika, reagują z grupami hydroksylowymi celulozy i zapewniają najbardziej trwałą sztywność podczas prania przy najwyższym ryzyku chemicznym.
Sztywność na zginanie rośnie wraz z sześcianem długości zginania, więc połączenie między nasadką a dłonią jest dalekie od liniowego. Niewielki wzrost zawartości substancji stałych w tkaninie można odczytać jako duży skok sztywności, dlatego też stężenie kąpieli powinno być ustalane na podstawie danych pomiarowych, a nie wyczucia ręki technika.
Cztery grupy chemiczne obejmują prawie wszystkie komercyjne produkty usztywniające: skrobię, mieszanki alkoholu poliwinylowego, octan winylu i emulsje akrylowe oraz wodorozcieńczalne dyspersje poliuretanowe. Piąta grupa, żywice aminowe, jest nadal wskazana tam, gdzie wymagana jest trwała sztywność.
| Chemia | Substancje stałe do kąpieli (g/L) | Trwałość w praniu | Ryzyko żółknięcia | Formaldehyd |
| Skrobia modyfikowana | 40 do 80 | Zmywa się po 1 do 2 cyklach | Niski | Żadne |
| Mieszanka alkoholu poliwinylowego | 30 do 60 | 3 do 5 cykli | Niski to medium | Żadne |
| Kopolimer octanu winylu | 40 do 70 | 10 do 20 cykli | Średni | Żadne in formaldehyde-free grades |
| Wodorozcieńczalny poliuretan | 20 do 50 | 30 cykli lub więcej | Bardzo niski | Żadne |
| Żywica melaminowa lub mocznikowa | 20 do 40 | Stałe | Wysoka | Tak, chyba że zawiera substancję o niskiej zawartości formaldehydu |
Wodne dyspersje poliuretanowe znajdują się na szczycie tej tabeli z dwóch praktycznych powodów: ich folie są alifatyczne, dzięki czemu są odporne na żółknięcie pod wpływem ciepła i pozostają wystarczająco elastyczne, aby uniknąć kruchego pękania, które powstaje w przypadku folii z octanu winylu po wielokrotnym zginaniu.
Zgodność jonowa to drugi filtr. Anionowe dyspersje poliuretanowe, kationowe zmiękczacze i kationowe utrwalacze nie mogą dzielić kąpieli; po ich zmieszaniu powstają osady, ślady podkładek i plamy, które pojawiają się dopiero po utwardzeniu.
Wybór chemii wpływa na trwałość prania bardziej niż jakakolwiek inna pojedyncza zmienna: po pięciu praniach w domu wodorozcieńczalne wykończenie poliuretanowe zachowuje około 91 procent pierwotnej długości gięcia, podczas gdy wykończenie skrobiowe zachowuje około 35 procent.
Długość zgięcia zachowana po 5 praniach domowych (w procentach)
Utwardzanie na sucho, 100% bawełniana popelina, 70% zbieranie na mokro, utwardzanie w temperaturze 155 stopni Celsjusza, pranie w temperaturze 40 stopni Celsjusza
Jeśli specyfikacja odzieży wymaga sztywności, aby przetrwać pranie w domu, mieszanki skrobi i PVA są eliminowane na etapie pobierania próbek, niezależnie od tego, jak dobrze wyglądają świeżo po zdjęciu ze ramy. Jeśli sztywność ma przetrwać tylko jedną prezentację w sklepie i jedno zużycie, system skrobiowy w ilości od 40 do 60 g/l pozostaje najtańszym rozwiązaniem, które nadal spełnia wymagania specyfikacji.
Dwie wady powodują zwrot usztywnionej tkaniny: zawartość formaldehydu powyżej limitu kupującego oraz zażółcenie pojawiające się po utwardzeniu, podczas przechowywania lub w teście żółknięcia fenolowego.
Żywice mocznikowo-formaldehydowe i melaminowo-formaldehydowe zapewniają trwałą sztywność przy niskim koszcie i są głównym źródłem wolnego formaldehydu w usztywnionej tkaninie. Istnieją gatunki o niskiej zawartości formaldehydu i niezawierające formaldehydu, ale zawartość pozostałości należy sprawdzić na gotowym materiale, a nie na bębnie.
Homopolimery octanu winylu i żywice aminowe żółkną pod wpływem ciepła i podczas przechowywania. Alifatyczne dyspersje poliuretanowe i kopolimery octanu winylu i etylenu pozostają białe, ponieważ ich szkielety nie zawierają grup tworzących chromofory po podgrzaniu. Rozjaśniacze optyczne w tej samej kąpieli można również zniwelować za pomocą kationowych środków usztywniających, co jest odczytywane raczej jako matowienie niż żółknięcie.
Kiedy wykończenie usztywniające łączy się ze zmiękczaczem, skład chemiczny zmiękczacza zasługuje na tę samą analizę, ponieważ termostabilny środek usztywniający nie zapewnia ochrony przed żółknącym środkiem zmiękczającym. Nieżółknące systemy zmiękczające zbudowane na chemii alifatycznej są bezpieczniejszym partnerem dla białych i pastelowych partii.
Stężenie w kąpieli ustala pułap; Odbieranie na mokro i utwardzanie decydują o tym, ile środka usztywniającego faktycznie pozostanie na tkaninie.
Zmierz długość zgięcia na zatwierdzonej próbce referencyjnej i zapisz, ile cykli mycia musi przetrwać dłoń.
Jedno pranie, pięć prań lub trwała sztywność wskazują na inną rodzinę.
Nigdy nie łącz dyspersji anionowej z kationowym zmiękczaczem lub utrwalaczem w jednej kąpieli.
Utrzymuj odbiór w zakresie 65–80 procent; poniżej wykończenie jest nierówne, powyżej koszty suszenia gwałtownie rosną.
Suszyć w temperaturze 100 do 110 stopni Celsjusza i utwardzać systemy sieciujące w temperaturze 150 do 160 stopni Celsjusza przez dwie do trzech minut.
Ponownie zmierz długość gięcia po pięciu praniach przed wydaniem zamówienia zbiorczego.
Arytmetykę warto wykonać przed każdym uruchomieniem. Przy wchłonięciu wilgoci na poziomie 70 procent jeden kilogram tkaniny przenosi 0,7 litra płynu, zatem w kąpieli o stężeniu 50 g/l osadza się około 35 g substancji stałych na kilogram tkaniny. Zwiększenie pobrania do 85 procent dodaje 7,5 g na kilogram bez żadnych zmian w recepturze.
Wartość pH kąpieli jest równie ważna jak koncentracja. Anionowe dyspersje poliuretanowe są zwykle stabilne w zakresie pH 7,5–8,5, skorygowanego za pomocą amoniaku lub wodorowęglanu sodu. Kwaśne warunki destabilizują wiele dyspersji i powodują ślady podkładek, które pojawiają się dopiero po utwardzeniu.
Tę samą chemię można odczytać inaczej na bawełnie, poliestrze i wiskozie, więc o punkcie wyjścia decyduje podłoże.
Mieszanki skrobi i PVA w ilości od 30 do 60 g/l. Stosowane do wkładek, tymczasowej ochrony i jednorazowej prezentacji dłoni. Najniższy koszt za metr, zmywa się w ciągu jednego do pięciu cykli, minimalne ryzyko żółknięcia.
Kopolimer octanu winylus and waterborne polyurethane at 20 to 70 g/L. Used for collars, cuffs, workwear, down-proof shells and structured suiting. Ten to thirty or more wash cycles, higher chemical cost, formaldehyde and yellowing must be verified.
W przypadku bawełny grupy hydroksylowe zapewniają błonotwórcom wystarczająco dużo miejsca do zakotwiczenia, a włókno toleruje większy dodatek, zanim dłoń stanie się papierowa. Równość zależy jednak od przygotowania: resztki wosku lub kleju pozostawione po czyszczeniu tworzą smugi, których nie da się skorygować żadną regulacją kąpieli, dlatego też środki pomocnicze do przetwarzania bawełny powyżej naprężenia, tak samo jak samo usztywnienie.
W przypadku poliestru i nylonu gładka powierzchnia hydrofobowa zatrzymuje mniej folii w jednym przejściu, więc ta sama kąpiel zapewnia lżejsze i mniej trwałe wykończenie. Wiskoza i modal bardzo łatwo przyjmują substancje błonotwórcze i szybko stają się sztywne i łamliwe, dlatego należy budować dłoń małymi porcjami przy niższym stężeniu kąpieli.
Sześć kontroli do wykonania przed wypełnieniem pierwszego licznika zbiorczego.
Zmiękczacz zmniejsza tarcie między włóknami i sprawia, że tkanina jest gładka i giętka; środek usztywniający działa odwrotnie i zwiększa sztywność na zginanie, dzięki czemu tkanina zachowuje kształt. Obydwa są chemikaliami wykończeniowymi nakładanymi tamponami i mogą dzielić kąpiel tylko wtedy, gdy ich ładunki jonowe są zgodne.
Aby uzyskać trwałą sztywność bawełny, większość farbiarni zaczyna od 20 do 50 g/l przy pobieraniu na mokro od 65 do 80 procent, co powoduje osadzanie około 15 do 40 g substancji stałych na kilogram tkaniny. Systemy skrobiowe i PVA zwykle działają wyżej, od 40 do 80 g/l, ponieważ ich działanie zanika po kilku praniach.
Tak, jeśli opłaty się zgadzają. Niejonowe i słabo kationowe emulsje silikonowe są typowymi partnerami anionowych usztywniaczy poliuretanowych. Kationowe zmiękczacze w połączeniu z anionowymi utwardzaczami wytrącą się, a powstałe plamy po utwardzeniu będą prawie niemożliwe do usunięcia.
Alifatyczne wodne dyspersje poliuretanowe i niezawierające formaldehydu kopolimery octanu winylu i etylenu są najbezpieczniejszym wyborem do prac białych i pastelowych, ponieważ ich szkielety nie tworzą chromoforów po podgrzaniu. Żywice aminowe i homopolimery octanu winylu to dwie rodziny produktów, które najczęściej żółkną podczas przechowywania.
huanannewmaterials@gmail.com
huanannewmaterials@gmail.com
Phone: +86 - 13861620767
Fax: +86-0510-86200939
298 Hongxing Road, miasto Huashi, miasto Jiangyin, miasto Wuxi, prowincja Jiangsu, Chiny
Prawa autorskie © Jiangyin Huanan New Materials Technology Co., Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone
